اگر چه نزد شما تشنه ی سخن بودم
کسی که حرف دلش را نگفت من بودم
دلم برای خودم تنگ می شود آری
همیشه بی خبر از حال خویشتن بودم
نشد جواب بگیرم سلام هایم را
 هر آنچه شیفته تر از پی شدن بودم
 چگونه شرح دهم عمق خستگی ها را ؟

اشاره ای کنم انگار کوهکن بودم

ديشب چشم هايم را بر هم گذاشتم و آرزويي در دل کردم
آرزويي هر چند بچه گانه
هر چند از روي دل
هر چند مي دانم ممکن است به آرزويم نرسم
ولي حتي اگر به آرزويم نرسم٬
من تا آرزوها و هر جا که درها را باز کني با تو هستم و خواهم بود
هرگز تو را فراموش نخواهم کرد
حتي اگر فاصله ها باعث دوري ديده ها گردد
هميشه در دلم خواهي ماند
جايي که جاي هيچ کسي نيست بجز تو
و هيچ کسي نمي تواند جاي تو را در دلم بگيرد...
نگاه معصومت در ياد من هميشه جاويد است
براي هميشه...

                                   رهروان كوي جانان سرخوش‌اند

                                       عاشقان در وصل و هجران سرخوش‌اند

                                       جان عاشق، سر به فرمان مي‌رود

                                        سر به فرمان سوي جانان مي‌رود

                                        راه كوي مي‌فروشان بسته نيست

                                        در به روي باده‌نوشان بسته نيست

                                        باده ما ساغر ما عشق ماست

                                        مستي ما در سر ما عشق ماست

                                        دل ز جام عشق  او شد مي پرست

                                        مست مست از عشق او شد مست مست

                                        ما به سوي روشنايي مي‌رويم

                                        سوي آن عشق خدايي مي‌رويم

                                        دوستان! ما آشناي اين رهيم

                                        مي‌رويم از اين جدايي وارهيم

                                        نور عشق پاك او در جان ما

                                        مرهم اين جان سرگردان ما